تابلو نقاشی الو من دیوانه نیستم اثر محسن هدایتی روایت آسیب های روحی و جسمی شخصی است که از افسردگی شدید رنج می برد.
داستان اثر:
شهری ست که در آتش میسوزد، نگاهی ست که به آن نظاره می کند. دور از شهر؛ پایین سخره ها جنینی ست با بینهایت قرص نخورده و صد و پنجاه قرص خورده. گریه می کند و می گوید: الو من دیوانه نیستم. به یاد می آورد از دیوار پریدنش را. برادر مرده لخت بودنش را می بیند، بدن تازیانه خودروه و قرآنی که به آستینی دوخته بود. تلفن را بر میدارد، آب فواره میکند و او فریاد میزند: الو من دیوانه نیستم. ورق بر میگردد و کودکیش را گریه میکند، به یاد آن قاشق داغ! گیج می شود، پرت و پلا میگید همه قرص ها را، سوژه میشود برای دوربین عزیزترین ها. شاید بار دیگر که گوشی را بر میدارد، تنها فوت کند غباری را از خاطره ای به خاطره ای به خاطره ای…